Zył se w Ciyncinie taki gorol,co sie Skrzypek nazywoł.A tyn gorol bardzo piyknie łumioł strugać rózne figórki,zwiyrzątka cy świontki.Roz mu przysła tako chynć,zeby ustrugać skrzypki,jako ze to nazwa podobno do niego.Strugoł,strugoł aze wystrugoł i to taki piykne,ze som sie dziwowoł.Powiesił te skrzypki na kołku na ścianie i co kwile wpatrywoł sie w to swoje dzieło.Zwiedzieli sie ło tym ludowym artyście letnicy i pytajom go,cy mogom łobejrzeć ty jego figórki.
-A cymu niy, przeca mi ik nie ubydzie,parcie kiela kcecie.Patrzom,patrzom,az dopatrzyli te skrzypki i tak jim sie spodobały,ze godajom do Skrzypka - gazdo a te skrzypki to nom przedocie?
- O nigdy,skrzypków nie przedom!
- A to cymu,pytajom pewnie na nik grocie
- Niy,nie grom,bo nie umiym,nale nie przedom.
- A to pewnie waso baba gro - pytajom letnicy
- Niy,baba tez nie gro.
- To pewnie wase dzieci drajom?
- Niy,dzieci nie grajom bo ik ni mom.
- To cumu nie przedocie skoro nik nie gro ?
- Bo skrzypki som moje,jo ik wystrugoł i nie przedom.
Letnicy zdesperowani pozegnali gazde - artyste i pośli dalij.Po kwili Skrzypek wylecioł z chałpy i woło za nimi,hej,pockojcie panocki.Letnicy pomyśleli ze sie gazda sie łozmyśloł i skrzypki przedo,zatrzymali sie a Skrzypek zdysany dolatuje i godo:
zabocyłek hhsss,zabocyłek wom pedzieć hsss.. ze mom w chałpie jesce hsss... parobka Michała ..łun tyz nie gro...
Efes