• Drukuj

Teraz mało kany uwidzis jak rzyndym chłop za chłopym pokos rowniućko kładzie.

Bywało to kiesik inacyj jako teraz, bo kie świyntego Jona przysło to sie zaroz po wsi dało uswysej dźwiycne pukani młotkow ło kosy co sie u kozdej chałpy łozlygało. Wdy wszyscy wiedzieli ze po Jonie trza sie braj trowke siyc bo to juz nojwyzsy cas! 

Brali sie wte młodzi i starsi kosy nabijać i rusali rządkiym za chłodnickiym ku niweckom coby ik piyknie łokosić. Zbiyrali sie chłopoki całom kupom i kosili z kraja jako popadło. Jedna niwecka strykowi u jabłonki i zaś drugo u trześnie pote zaś śli na Krzusowke i tak kosili i kosili kazdymu pomogli bo i z kozdej chałpy abo jedyn a bo dwok sło kosić.

Co sie ta przy tym uśmioli a u śpasowali to juz ino uni wiedzom . Jak który był słabsy kosiec abo kose marnom mioł to juz mu za piyntami siastali a un jak uciekaj kcioł to juz go tyn co z przodku przed nim był przytrzymowoł. Jak jedyn drugimu kcioł pokozać ze lepsy to go nawet łobiechoł bokiem pokos zachyboł i posed na przodek a resta sie śmioła do łospuku. Casym sie i cały dziyj kosiło ale cowiek nie cuł ze zmordowany bo sie uśmioł i kapecke gorzołki sie wdy wypiło, bo ta i ujek dali za kosyni i ciotka w zbonecku swojskigo wina z łostrynźlic przyniesła. Powiym wom ze cowiek dobrze spoino ty casy bo nic tak nie smakowało jak herbata ze zbonecka abo maślonka i chlyb ze swojskim masłym co go dlo koścow do gronia wynosili.

Teraz jak se tak z Łojcym kosymy to se wdy spominomy ty casy jak nos po jedynostu i wiyncyj kosiło i jaze sie cowiek nimog dockaj kie juz po Jonie sie chycymy za robote. Teraz młodzi rusyli do świata, a starzy juz poniechali gospodarke, bo słabi i sami nie dajom rady robić chłodź widze w nik zol i tysknoś do downiyjsyk chłodź nie tak lekik casow. Ucichło zbyrcyni łosełek po kosak a siulniki z woligo cy krowskigo rogu łozdobiajom racyj ściany w karcmak a nie poski koścow. Chodź zek nie stary ale dobrze ty casy bocem bo mie Łojciec łod małego do kosy sposobił a jo sie nimog dockać kie juz byde mog za chłopami nadonzyć i razym znimi po całym Jabranowie niwecki siastać, i kie mie juz bydom kośnym nazywaj bo to dlo młodego chłopca znacyło ze juz jes chłop a nie kluk! 

Taki to kiesik bywało po Świyntym Jonie kie koścy sie swoi honornej roboty chytali! Coz, teraz juz mało kany uwidzis jak rzyndym chłop za chłopym pokos rowniućko kładzie. Ale nadzieje jesce mom ze sie kiesik jesce przy porzeźnej trowce spotkomy i ze kie jesce uwidzym bande ludzi przy łostrzepowaniu i zapatrzonyk w niebo, cy sie ta ka nie cerni z nod Magory, a jak sie ino zacerniało to baby wołały „Świynty Jury łozgoj chmury” abo „Świynto trojecko pokoz słonecko”. Eje tysknoś tysknoś za casami ka cłowiek cłowiekowi bratym był i na kozdym kroku pomogoł. Bo chodź casy były ciynzki i urobić sie trza było jak pajski woł to kasik lepi sie wtedy zyło jako teraz ka cowiek cowiekowi wilkiem bywo i zazdrością sie zywi.

HARNAŚ