Michoł jak scynśliwie łodprawił śmierć to sie tak uciesył ze flaske samogony co jom łod chłopa jakigosik dostoł do kwilki wypił.Bechnył sie do łozka tak jako stoł w brudnyk derak.Rano jak wstoł a se przypomnioł co śmierć godała to sie sakramyncko przejon.myśli se. Co jo to porobił , nimogłek jo z tom chudom bestyjom iś?Teraz przydzie po mnie deblisko i na widłak do piekła zawlece jak amyn w pociyrzu.I tak sie tyn Michoł łod tej pory zmiynił ze w bosu na pielgrzymki chłodził zodnej łocygi sie nie chycił i zył jak pustelnik poto zeby tyn grzy mu bog łodpuscił i debła nie posyłoł.Roz kiesik myśli se tak .Nima rady pujde do tego piekła som .I posed.Wzion se ze sobom taki bogaty łobitek , krede świynconom i wode co była świyncona na dziewiynćug łodpustak a na pleca skore baraniom z długimi kudłami.Poseł i seł straśni długo jaze dosed pod ty piekielne wrota.Stanył i młoci tym łobitkiym a beliko.Puściez mie bo mi staśnie cinzko.Deblisko co ta koło bramy wartowało pomyślało ze to inny deboł teli duse niesie co uwlyc nimoze i łotwar.Michoł jak nie skocy na tego debła a zacnie łobitkiym berować a wodom gynsto kropić,Deblisko jojcało a ka woda świyncono spadła tam sie iskry z nigo suły.

Tłuk tyn Michoł tego debła kiela ta wlazło.A woło tak.Zaprowodz mie ty pierojski jancykryście ku tymu kotle ka si dusycki w smole warzom.Dbelisko juz nimogło bitki zniyś a moze jesce bardzi tej świynconej wody co go piekła po skorze.wzion i zawiod Michoła pod tyn kłocioł.Pod kotłym akurat wygasło i sie ino jedno drewiynko tliło.Koło kotła siedziały śtyry debliska i we Ferbla grały, a taki przy tym robiły mont ze sie jaze całe piekło trzepało.Michaś na nic nie patrzoł ba chipnył ku kotle i łobrysowoł go świnconom kredom zeby sie ku niymu debły nie dostały.Schynył z plecow skore baranim i w tym kotle zamocył.Jak zamocył to sie tyk kudeł dusycki pochytały i na tej skorze ik wydostoł.wartko uciekoł z piekła a wodom kropił zeby sie debły boły.Wyskocył za piekielnom brame a tam trowicka zielono , kwiotecki , ptoskowie śpiywajom, no tak jako to w maju bywo.Michoł łotrzepoł dusycki ze skory a uny sie zamiyniły w łwiecki.I pos długo Michoł ty łowiecki po zielonyk holak i przed debłami strzog.Aze sie Ponbocek zlitowoł i na Świyntego Michała wzion jego i łowiecki do nieba.Podobno na tom pamiontke sie teraz w Michała łowce z hol zganio.KONIEC:)

Harnaś

Dodaj komentarz